Onze minister van financiën is ondanks de moeilijke financiële situatie van Nederland en Europa één van de populairste ministers. Dat is op zich een hele prestatie. Er worden echter besluiten genomen die enkel verliezers kent. In Europa treffen de besluiten de aanpak van de schuldenlanden met o.a. Griekenland en in Nederland betreft het het aanhalen van de voorwaarden voor de hypotheekverstrekking. De gevolgen van deze besluiten zullen de vraag in de titel van deze blog beantwoorden.
Minister de Jager wil ons doen geloven dat Griekenland zijn schulden met rente gaat terugbetalen, net zoals Nout Wellink de president van de Nederlandsche Bank. Het enige argument dat hij daarbij aanvoert zijn de desastreuze gevolgen voor Europa en de Euro wanneer er geen extra geld wordt geleend aan Griekenland. Maar wij zijn juist benieuwd hoe Griekenland het met ons geld gaat doen, want de Nederlandse kiezer wijsmaken dat het geld terugkomt wordt misschien zelfs tegen beter weten in gedaan om te voorkomen dat de Europese financiële situatie nog verder escaleert.
De Griekse bevolking wil de ernst van de zaak niet inzien. Maatregelen zoals het verhogen van de pensioenleeftijd (vaak al met 50 jaar) of het drastisch inkrimpen van het uitgebreide ambtenarenkorps leiden tot stakingen. Eigenlijk moeten de Grieken gewoon harder en langer werken. Bovendien moeten zij stoppen met het massaal ontduiken van de belasting, zodat ze de tekorten die ontstaan zijn door grootschalige fraude en valse voorlichting weer op kunnen lossen. Maar als de bevolking zelf niet bereid is om daaraan mee te werken, stopt het niet bij deze nieuwe vraag om miljarden steun. Het beeld van een bodemloze put wordt dan werkelijkheid.
Het is daarom discutabel om geld te storten om een faillissement te voorkomen zonder dat dit de zekerheid biedt dat dit dé oplossing is op langere termijn. Hiermee maak je de Griekse schuldenlast groter en voelen de Grieken absoluut niet dat er iets grondig mis is. De genomen beslissing krijgt het predicaat van een aandelentransactie: ‘geen enkele garantie voor de toekomst’.
Dan in ons eigen Nederland. De vastgoedsector zit op slot. Er worden allerlei maatregelen getroffen die de consumenten moeten beschermen tegen het risico dat ze hun hypotheek niet meer kunnen betalen. Deze maatregelen leiden er echter toe dat er steeds minder mensen een huis kunnen kopen. Dit maakt weer dat de huizenprijzen omlaag gaan.
De gevolgen daarvan zijn juist voor de mensen die beschermd moeten worden desastreus. Huizenbezitters komen meestal in de problemen bij calamiteiten, zoals werkeloos raken, scheiding of overlijden van de partner. Door de jaarlijkse stijging van de huizenprijzen kon je voorheen in die situatie je huis meestal snel verkopen zonder dat er een grote restschuld overbleef. Het op slot raken van de huizenmarkt en maatregelen die verdere stagnatie bevorderen maken dat deze categorie mensen direct in zwaar financieel weer terecht komen. Hun huis is moeilijk te verkopen en als het dan lukt een koper te vinden moeten ze inboeten op de prijs met een restschuld tot gevolg of nog erger gaat de geldverstrekker over op een openbare verkoop. Ook hiervan zijn de gevolgen nog niet te overzien.
Het antwoord op de vraag ‘Hoe zal Jan Kees de Jager de geschiedenisboeken ingaan?’ zal pas over enige decennia beantwoord kunnen worden. Klaas Kroezen, directeur VerzekerVoordelig.nl